top of page

Wat doet een fotograaf in de nabewerking?

Nabewerking is een essentieel onderdeel in de bruidsfotografie.

De foto wordt slechts voor de helft gemaakt wanneer je op de knop klikt. De andere helft wordt later pas voor een beeldscherm gemaakt.

In deze blog geef ik je een kijkje achter de schermen.

Want wat doet een bruidsfotograaf zoal in de nabewerking?


Wanneer ik thuiskom van een bruiloft heb ik een standaard ritueel:


Stap 1: vriendin kus geven

Stap 2: hond knuffelen (stap 1 en 2 kunnen wellicht omgedraaid zijn, ligt eraan wie enthousiaster is)

Stap 3: back-up maken!

Ik hoef je waarschijnlijk niet uit te leggen wat het voor een nachtmerrie zou zijn om je bruidspaar mede te delen dat hun foto’s weg zijn.

Daarom begint het al bij de camera. De camera’s die ik gebruik bevatten nooit één, maar twee kaartslots!

Met andere woorden: de foto’s worden te allen tijden naar twee geheugenkaarten weggeschreven.

Mocht je ooit tegen een kaartcrash aanlopen, dan heb je altijd nog een tweede SD-kaart.

Op dezelfde avond van de bruiloft worden de foto’s veilig gesteld.

De RAW-bestanden (de originele fotobestanden) worden als eerst overgezet op een externe harde schijf.

Daarna wordt er een kopie gemaakt op een tweede harde schijf. Je zou denken dat het dan in principe altijd veilig zou moeten zijn.

Maar dat is het zeker niet zolang je bestanden alleen maar binnenshuis zijn opgeslagen.

Stel je maar eens voor dat er brand uitbreekt. Daarom wordt er een derde kopie naar de cloud weggeschreven.

Dán pas kun je stellen dat de bestanden veilig opgeslagen zijn.



Voor dit verhaal sla ik de stap van de preview even over.

We springen meteen door naar het maken van de selectie.

Van al die duizenden foto’s moet een selectie gemaakt worden.

En ja, dat is een aardige dagtaak.

Met het maken van de selectie ben ik ongeveer 6 uur bezig.

Daarna begint de nabewerking.


In de nabewerking, of de editing -zoals we het in vaktermen noemen-, worden foto’s voorzien van mijn sausje.

Dit is de frisse groene kleur die je in veel van mijn foto’s terugziet.

Zoiets heet een preset, oftewel een voorinstelling.

Deze preset heb ik jaren gefinetuned om een foto helemaal naar mijn smaak te maken.

Is het dan een kwestie van de preset over elke foto en klaar? Helaas, was het maar zo’n feest!

Zo’n preset is een fijn zetje in de rug, maar aan elke foto moet vervolgens alsnog individueel gesleuteld worden.

Denk hierbij aan uitsnijden, gezichten oplichten of donkerder maken, ruis reduceren, verscherpen, kleuren aanpassen etc.

Dat rijtje kan ik met nog een heel hoofdstuk aanvullen.

Daarom werk ik al sinds jaar en dag met Adobe Lightroom.


Soms heeft een foto iets meer nodig dan alleen gedraai aan knoppen en sliders.

Zo kan het heel storend zijn als er bijvoorbeeld lantaarnpalen uit hoofden groeien, ongewenste gasten op de achtergrond lopen of prullenbakken in beeld staan.

Van Lightroom schakel ik dan over naar Photoshop. Dat programma biedt de mogelijkheid om zulk complexe bewerkingen uit te voeren.

Per dag edit ik meestal niet meer dan 50 foto’s.

Je moet ontzettend geconcentreerd te werk gaan tijdens het nabewerken. Als je honderden foto's op een dag gaat behandelen, ga je tunnelvisie krijgen en daardoor fouten maken.

Wanneer alle foto’s het nabewerkingsproces hebben doorlopen, laat ik de reportage een aantal dagen rusten.

Daarna loop ik alle foto’s met een frisse blik nog eens langs om te kijken of er fouten inzitten en zo nodig aan te passen.

Met dit verhaal heb ik je hopelijk een mooi kijkje kunnen geven in de keuken.

En dat proces, dat duurt 8 tot 10 weken.



Om gedetailleerder te kunnen werken, maak ik gebruik van een professioneel editdeck.

bottom of page